در بارگه جلالت ای عذر پذیر
دریاب که من آمدهام زار و حقیر
دربارهٔ این سروده
در این بیت شاعر به درگاه خداوند با حالتی ناشاد و حقیر میگوید که تنها رحمت و بخشش از سوی خداوند است و او هیچ کاری نکرده است. شاعر از خدا طلب کمک میکند و میخواهد که او را در آغوش رحمت خود بگیرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از تو همه رحمتست و از من تقصیر
من هیچ نیَم همه تویی دستم گیر