رباعی شمارهٔ ۳۳۴

این بیت به تشنگی و longing برای ارتباط با معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که در جستجوی تو، همه نوع آدمی - فقیر و غنی - در حال غرق شدن در مشکلات و آشفتگی‌ها هستند. همچنین، بر این نکته تأکید می‌کند که اگرچه همه در صحبت از تو می‌گویند، اما در حقیقت ناتوان از درک واقعی تو هستند؛ آنها در حضورت کور و در کلامشان کر هستند. به عبارتی، در جستجوی حقیقت و ارتباط عمیق با معشوق، همه با موانع و مشکلاتی مواجه‌اند.