بستان رخ تو گلستان آرد بار
لعل تو حیات جاودان آرد بار
دربارهٔ این سروده
این شعر بیانگر زیبایی و تأثیر عمیق رخسار محبوب است. شاعر میگوید که زیبایی او مانند گلستانی پر از گل است و لعل لبش جان را جاودانه میسازد. همچنین خواهان آن است که قطرهای از لبان او بر خاک بریزد تا این زیبایی و معنا در زمان و مکان باقی بماند و جانها را زنده کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
بر خاک فشان قطرهای از لعل لبت
تا بوم و بر زمانه جان آرد بار