رباعی شمارهٔ ۳۱۲

در این بیت شاعر به زیبایی زلف محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید اگر زلف تو در چنگ من بیفتد، احساس ننگ بهشتیان را خواهم داشت. همچنین اگر بهشتی‌ها مرا به بهشت دعوت کنند، بهشت برای من بدون حضور تو تنگ و ناگوار خواهد بود. به بیان دیگر، عشق و وجود محبوب برای او از هر نعمت دیگری مهم‌تر است.