رباعی شمارهٔ ۳۰۳

شاعر در این ابیات از عشق و دلبستگی به معشوق سخن می‌گوید. او خواستار پیوستگی و وصل دائم با معشوق است و امید دارد که دل او به آرزویش برسد و ارتباطی عمیق و پایدار برقرار شود. در واقع، او به دنبال رضایت و خواسته‌های عاشقانه‌اش است که تنها از طریق وصال با معشوق محقق می‌شود.