رباعی شمارهٔ ۳۰۱

در این شعر، شاعر از عشق و دل‌باختگی صحبت می‌کند. او می‌گوید که اگر محبوبش دلش بخواهد، او آماده است که دل خود را به رایگان تقدیم کند. سپس اشاره می‌کند که منتظر است تا ببیند آیا محبوبش خبری از عشق و اشتیاقش خواهد آورد.