رباعی شمارهٔ ۲۹۹

این بیت نشان می‌دهد که تا زمانی که ارزش‌ها و باورهای دینی و اجتماعی دچار تغییر نشوند و مستحکم نشوند، فردی واقعاً مؤمن یا مسلمان نخواهد شد. در واقع، ویرانی نهادهای اجتماعی مانند مدرسه و مناره و همچنین وضعیت نا مشخص ایمان و کفر، مانع از شکل‌گیری یک ایمان واقعی در دل انسان است.