رباعی شمارهٔ ۲۸۰

برداشت: این بیت به این معناست که کسی که عاشق توست، جز تو کسی را ندارد که به او دل ببندد و تنها کارش اندوه و غم تو است. در واقع، تمام احساسات و زندگی‌اش به تو وابسته است و به خاطر تو غمگین است.

برداشت: در عشق تو، حالتی وجود دارد که حتی برای لحظه‌ای هم نمی‌تواند آرامش داشته باشد، چه وقتی که با تو است و چه وقتی که بی تو.