دوشم به طرب بود نه دلتنگی بود
سِیْرم همه در عالم یکرنگی بود
دربارهٔ این سروده
شاعر در این شعر به حالت شادی و طرب اشاره دارد و میگوید که هیچ دلتنگی ندارد. او در جهانی یکرنگ و بدون تغییر سیر میکند، حتی اگر مسیرش با مشکل همراه باشد. در اینجا او تنهاست و سنگینی وجود خود را حس میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
میرفتم اگرچه از سر لنگی بود
من بودم و سنگ من دو من سنگی بود