هرچند که جان عارف آگاه بُوَد
کی در حرم قدس تواَش راه بود
دربارهٔ این سروده
این شعر به آگاهی و درک عارف از حقیقت میپردازد. او میداند که در حرم قدس، یعنی در مقام والا و نزدیک به خدا، برای او راهی وجود دارد. اما حتی بزرگترین عارفان و صاحبان شهود نیز از درک کامل ذات خداوند ناتوان هستند و نمیتوانند به عمق ادراک او دست یابند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دست همه اهل کشف و ارباب شهود
از دامن ادراک تو کوتاه بود