خلقان تو ای جلال گوناگونند
گاهی چو الف راست گهی چون نونند
دربارهٔ این سروده
این ابیات به تنوع خلقها و ویژگیهای انسانی اشاره دارد. شاعر بیان میکند که انسانها در ظاهر و باطن متفاوت هستند؛ برخی مانند حرف الف به راست و دیگران مانند حرف نون به حالت خمیدهاند. در نهایت، در مقام عالی و جلال الهی، انسانها به قدری مجذوب و شگفتزده هستند که فراتر از درک و فهم بشر قرار دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
در حضرت اجلال چنان مجنونند
کز خاطر و فهم آدمی بیرونند