رباعی شمارهٔ ۲۵۳

این شعر به عمق عشق و longing اشاره دارد. شاعر می‌پرسد اگر دل به عشق محبوب نرود و جان به وصال او نرسد، چه باید کرد؟ همچنین به لحظه‌ای اشاره می‌کند که نور خورشید بر آینه می‌تابد و آینه نمی‌تواند بگوید که چه باید بکند، که نشان‌دهندهٔ درک ناپذیری و شگفتی عشق است.