از لطف تو هیچ بنده نومید نشد
مقبول تو جز مقبل جاوید نشد
دربارهٔ این سروده
این ابیات بیانگر این است که هیچکس از لطف و رحمت الهی ناامید نشده و همهی بندگان امید دارند که مورد قبول خداوند قرار بگیرند. همچنین شاعر به مهر و محبت خدا اشاره میکند و میگوید حتی کوچکترین ذرهای که محبت او را درک کند، ارزشش بیشتر از هزار خورشید است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
مهرت به کدام ذره پیوست دمی
کان ذره به از هزار خورشید نشد