رباعی شمارهٔ ۲۲۶

این عبارتها به این نکته اشاره دارند که انواع خطاها وجود دارند، اما خداوند همواره می‌بخشد و هر اسم و عنوانی یکی از نعمت‌های خاص خود را به انسان می‌دهد. همچنین، در هر لحظه از جهان حقیقتی وجود دارد که از طریق یک نام به فنا و از طریق نام دیگر به بقا مربوط می‌شود.