عارف به چنین روز کناری گیرد
یا دامن کوه و لالهزاری گیرد
این شعر درباره عارف و جستجوی آرامش اوست. عارف به دنبال جایی برای پناه بردن است، چه در کنار کوه یا در میان گلهای لاله. او از میخانه نیز به عنوان مکانی برای آرامش و فرار از آشفتگیهای دنیا یاد میکند. در واقع، او در تلاش است تا در چنین مکانهایی به قرار و آرامش برسد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
عارف به چنین روز کناری گیرد
یا دامن کوه و لالهزاری گیرد
از گوشهٔ میخانه پناهی طلبد
تا عالم شوریده قراری گیرد