جمعیت خلق را رها خواهی کرد
یعنی ز همه، روی به ما خواهی کرد
دربارهٔ این سروده
این بیتها بیانگر این است که اگر انسان به جمعیت و دیگران پشت کند، در نهایت مجبور میشود به سمت محبت و ارتباط با آنها برگردد. پیوند با دیگران بخاطر خطر ندامت و پشیمانی نباید به شدت و افراط باشد. در واقع، از وابستگیهای شدید به دیگران باید احتیاط کرد تا در آینده دچار حسرت نگردیم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
پیوند به دیگران ندامت دارد
محکم مکن این رشته که واخواهی کرد