رباعی شمارهٔ ۲۰۳

این شعر به بررسی مفهوم عافیت و تلاش برای رهایی از مشکلات و دغدغه‌ها می‌پردازد. شاعر به شوق و آرزوی زندگی راحت اشاره دارد و می‌گوید که در جایی که به یک سؤال، دو پاسخ داده می‌شود، او به سکوت و بی‌تفاوتی متمایل است. به طور کلی، این ابیات نشان‌دهنده تمایل به سادگی و آرامش در زندگی است.