رباعی شمارهٔ ۱۸۹

در این ابیات، شاعر به محبت و جذبهٔ معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید هر کسی که با او (کوی تو) ارتباط برقرار کند، از مکان‌های مقدسی مثل مسجد، دیر و کعبه، دور می‌شود. همچنین اگر زلف معشوق بر کعبه بیفتد، ایمان و تقوا به درستی می‌افتد و افراد به دنیا و زرق و برق آن غرق خواهند شد.