رباعی شمارهٔ ۱۷۱

برداشت: دوست آمد و گفت که ناراحت نباش، همیشه امیدوار باش و دل خود را در انتظار نگه‌دار.

برداشت: ما به افرادی که دچار ناامیدی و شکست شده‌اند نگاه می‌کنیم. اگر تو بخواهی، می‌توانی ما را هم در دل خود شادمانی کنی یا از ما دل بکنی.