آنی که ز جانم آرزوی تو نرفت
از دل هوس روی نکوی تو نرفت
دربارهٔ این سروده
این شعر بیانگر آرزوی عمیق شاعر برای محبوبش است. او از این موضوع میگوید که هرگز عشق و احساساتش از دلش دور نشده و هیچکس از کوی محبوب به راحتی نتوانسته دل خود را ترک کند. این احساس تعلق و وابستگی شدید به محبوب، در شعر به وضوح حس میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از کوی تو هرکه رفت دل را بگذاشت
کس با دل خویشتن ز کوی تو نرفت