رباعی شمارهٔ ۱۶۷

برداشت: دل آن کسی که تو دیدی، از غم سرشار بود و در نهایت از بین رفت. همچنین، آن چشمی که پر از اشک بود، سرانجام دیگر نتوانست آن را تحمل کند و بیرون رفت.

برداشت: روزی لیلی به قصد عشق و جستجوی آن قدم می‌زده که ناگهان با شخصیتی خاص و زیبا روبه‌رو می‌شود. در نتیجه این دیدار، مجنون شده و به سمت او می‌رود.