رباعی شمارهٔ ۱۵۸

در این شعر، شاعر از زیبایی و تغییرات طبیعت صحبت می‌کند و از دوستش دعوت می‌کند که به گذشته‌ها فکر نکند و از لحظات حال لذت ببرد. او می‌گوید اگر به وفا و صداقت علاقه‌مند است، باید دل و جانش را برای این کار بگذارد، و اگر قصد بی‌وفایی دارد، باید از سر و زندگی‌اش دست بکشد.