رباعی شمارهٔ ۱۵۶

برداشت: این زندگی دائم به جشن و سرور ادامه دارد و همیشه نمی‌توان فقط به فکر کشت و زرع خوشحالی بود.

برداشت: همه چیزهایی که داریم، روزی از دست می‌روند و قابل نگه‌داری نیستند، اما تنها چیزی که می‌توانیم حفظ کنیم، نور و روشنی چهره‌ای است که به آن عشق می‌ورزیم.