رباعی شمارهٔ ۱۴۹

برداشت: من باید در دوری از تو آرامش داشته باشم، اما هیچ راحتی برای جان خسته‌ام وجود ندارد.

برداشت: زمانه به سرمایه نیاز دارد و آن سرمایه وجود ندارد، به این معنا که ارتباط و نزدیکی با محبوب ضروری است، اما آن هم در دسترس نیست.