رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران

رباعی شمارهٔ ۱۴۲

سرودهٔ ابوسعید ابوالخیر
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

چون حاصل عمر تو فریبی و دمیست

زو داد مکن گرت به هر دم ستمیست

۲

مغرور مشو به خود که اصل من و تو

گردی و شراری و نسیمی و نمیست

بازگشت به سروده‌های ابوسعید ابوالخیر