رباعی شمارهٔ ۱۲۸

شعر به این مضمون اشاره دارد که در میان دردها و چالش‌ها، درمانی وجود دارد و عشق حقیقی همواره وجود دارد. همچنین با توجه به تغییرات مداوم در جهان، این امر نیز مسلم است که افرادی هستند که حال و احوال دیگران را درک می‌کنند و به دنبال تغییرات هستند.