رباعی شمارهٔ ۱۲۵

برداشت: عارف کسی است که به درستی درک کرده و از خود بی‌خود شده است، او با خداوند ارتباط نزدیک دارد و از دنیای خودبی‌خبر است.

برداشت: خود را نادیده بگیر و وجود خدا را بپذیر، این همان معنای "جز الله هیچ معبودی نیست" است.