زآن می خوردم که روح پیمانهٔ اوست
زآن مست شدم که عقل دیوانهٔ اوست
دربارهٔ این سروده
این ابیات نشاندهندهی عشق و شوقی عمیق هستند. شاعر به تأثیر روح و وجود محبوب اشاره میکند که باعث شیدایی و مستیاش شده است. همچنین، او از شعله و دودی صحبت میکند که به دلیل تابش و زیبایی محبوب به وجود آمدهاند. در واقع، این اشعار به وجد و حال و هوای ناشی از عشق اشاره دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دودی به من آمد آتشی با من زد
زآن شمع که آفتاب پروانهٔ اوست