رباعی شمارهٔ ۱۱۲

برداشت: عشق به قدری در وجودم جریان یافت که مانند خون در رگ‌هایم و پوست بدنم جاری شد. این احساس عمیق، مرا از هر چیز دیگری تهی کرده و تنها پر از عشق و محبت به محبوبم ساخته است.

برداشت: تمام وجود من را محبت و دوستی در بر گرفته است؛ هیچ چیزی از من نیست و همه چیز از آن اوست.