رباعی شمارهٔ ۱۰۳

شعر دربارهٔ عشق و درد دل شاعر است. او می‌گوید که عشق معشوقش بلایی بر دل اوست و هیچ‌کس نمی‌تواند نا‌آشنا باشد مگر خود او. او آرزو دارد که از غم فرار کند، اما می‌بیند که غم معشوقش همیشه در پیش روی او قرار دارد.