رباعی شمارهٔ ۹۷

این ابیات درباره‌ی شبی صحبت می‌کنند که شاعر به خاطر رابطه‌اش با محبوبش شب را کوتاه و تنگ احساس می‌کند. او می‌گوید که آن شب، شب دشواری بوده و حتی نشانه‌هایی مانند خروس و ستاره‌ها نیز تحت تأثیر این جنگ عاطفی قرار دارند. به طور کلی ابراز حسرت و تنگنای روحی در این شب عاشقانه است.