پیوسته ز من کشیدهدامن، دلِ توست
فارغ ز منِ سوختهخرمن، دلِ توست
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر بیان میکند که دل محبوبش همیشه به او وابسته است و خود او از این وابستگی رنج میبرد. میگوید اگر عمرش طولانی شود، دیگر از دل محبوبش بیخیالتر خواهد شد و به نوعی دل خود را از چنگال عشق او آزاد خواهد کرد. در واقع، این ابیات نشاندهنده تنش بین عشق و آزادگی است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گر عمر وفا کند من از تو دلِ خویش
فارغتر از آن کنم که از من دلِ توست