رباعی شمارهٔ ۶۸

این بیت به شدت به تاثیر عشق و محبت بر انسان‌ها اشاره دارد. شاعر می‌گوید که عشق مانند آتش سوزنده‌ای است که در دل‌های کافران و مومنان شعله‌ور می‌شود. همچنین اشاره می‌کند که ایمان و آموزه‌های عشق متفاوت است و پیغمبر عشق نه به ملیت خاصی تعلق دارد، بلکه فراتر از عجم و عرب است. در واقع، این عشق به عنوان یک نیروی جهانی و قدرتمند معرفی می‌شود.