عصیان خلایق ارچه صحرا صحراست
در پیش عنایت تو یک برگ گیاست
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به معصیت و گناه انسانها اشاره میکند و میگوید که هرچند گناهان مردم بسیار زیاد و وسیع هستند، اما در مقابل رحمت و عنایت خداوند مانند یک برگ گیاه کوچک و ناچیز است. و در نهایت، با اطمینان میگوید که رحمت و بخشش خداوند همچون دریاست و بر گناهان غلبه میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هرچند گناه ماست کشتی کشتی
غم نیست که رحمت تو دریا دریاست