من بندهٔ عاصیام رضای تو کجاست؟
تاریکدلم، نور و صفای تو کجاست؟
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به ضعف و نافرمانی خود اعتراف میکند و از خداوند میخواهد که نشان دهد رضایت او کجاست. او از تاریکی دلش شکایت میکند و به دنبال نور و صفا میگردد. شاعر همچنین بیان میکند که اگر خدا به او بهشت عطا کند، آن را لطف و بخشش خود میداند و از او میخواهد که این مهربانی را به او نمایان کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ما را تو بهشت اگر به طاعت بخشی
این بیع بود، لطف و عطای تو کجاست؟