رباعی شمارهٔ ۵۷

برداشت: بدنت در این دنیا مثل خیمه‌ای موقتی است، در حالی که روح تو در حقیقت سلطان و رئیسی است که در خانه‌ای دائمی و جاودانی زندگی می‌کند.

برداشت: وقتی زمان مرگ فرارسد، مانند یک پیشخدمت که چادر را جمع می‌کند، زندگی به پایان می‌رسد و همه چیز به هم می‌ریزد. مانند زمانی که یک پادشاه از جای خود برمی‌خیزد.