رباعی شمارهٔ ۵۶

برداشت: آزادی و عشق هر دو به درستی دنیای واقعی نمی‌آیند، بنابراین تصمیم گرفتم که به بندگی درآیم و از یک سمت به خواسته‌هایم رجوع کنم.

برداشت: از این پس، هر طور که دوست دارم، می‌توانم سخن بگویم و دعوا و اختلاف‌ها از میان برطرف شده است.