رباعی شمارهٔ ۵۴

برداشت: آن کودک ناتوان که از خاک بیرون آمده، با غربال در دستش مشغول بازی بود و در حین بازی، دست و صورت خود را نیز می‌شست.

برداشت: می‌گفتند که با صدای بلند و اشک‌های زار، در حالتی ناامیدانه به سر می‌بریم و از دست رفتن چیزی را احساس می‌کنیم که دیگر قابل برگشت نیست.