رباعی شمارهٔ ۵۳

این بیت بیانگر این است که در عالم، هر چیزی که وجود دارد در واقع به مثابه باد است و هیچ ارزش واقعی ندارد. همچنین، هر چیزی که وجود ندارد، به نوعی کامل و بی‌نقص به نظر می‌رسد. در نهایت، انگار تمام چیزهایی که در عالم به چشم می‌خورند، در حقیقت هیچ هستند و آنچه که نیست، مهم‌تر و بارزتر از آنچه که هست به نظر می‌رسد.