مجنونِ تو کوه را ز صحرا نشناخت
دیوانهٔ عشقِ تو سر از پا نشناخت
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به عشق مجنون اشاره میکند که او به خاطر عشقش به معشوق، تفاوتها را نمیشناسد و در مسیر عشق خود دیوانهوار پیش میرود. او حتی هویت خود را در عشق گم کرده و هر کسی که به معشوق نزدیک میشود، به نوعی از خود بیخود میشود و خود را نمیشناسد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر کس به تو ره یافت ز خود گم گردید
آن کس که تو را شناخت خود را نشناخت