گه میگردم بر آتشِ هجر کباب
گه سرگردانِ بحرِ غم همچو حباب
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات از احساسات شدید خود صحبت میکند، گاهی در آتش عشق میسوزد و گاهی هم مانند حباب در دریای غم غوطهور است. در واقع، او به دور و بر خود مینگرد و مانند نباتات بیفایده در این دنیا سرگردان است، گاه در آتش رنج و گاه در آب اندوه غرق میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
القصه چو خار و خس درین دیرِ خراب
گه بر سرِ آتشم گهی بر سرِ آب