رباعی شمارهٔ ۲۷

این شعر درباره‌ی آمدن یک مهمان خاص به خانه‌ی محبوب شاعر است. شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که خانه را برای استقبال از مهمان خالی کند و او را از نگاه حسودان پنهان نگه دارد. در واقع، این شعر حاکی از عشق و تمایل به دوری از آسیب‌های احتمالی است.