رباعی شمارهٔ ۲۲

برداشت: ای پروردگار، از کرمت دری را برای ما بگشا و راهی را نشان ما بده که در آن نجاتی باشد.

برداشت: ما به هیچ‌یک از این دو جهان نیازی نداریم و فقط با لطف تو غنی هستیم. جز یاد تو، هر چیزی که در دل ماست، بی‌اهمیت است.