رباعی شمارهٔ ۲۱

در این شعر، شاعر به رابطه عمیق خود با احساسات و قدرت‌های درونی‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که آن نیرویی که باعث سرزندگی و آرامش اوست، به نوعی مرتبط با روح و جانش است. وقتی که عشق یا احساسات عمیقش را ابراز می‌کند، زندگی‌اش تحت تأثیر قرار می‌گیرد و این پیوند برایش اهمیت زیادی دارد.