ای دوست دوا فرست بیماران را
روزی ده جن و انس و هم یاران را
دربارهٔ این سروده
این شعر از دوست درخواست میکند که دارویی برای درمان بیماران بفرستد. شاعر در حال بیان اشتیاق و نیاز خود به یاری و امید است و از دوست میخواهد که مانند باران بر دلهای تشنه و ناامید آنها برکت و تازگی بخشی.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ما تشنهلبانِ وادیِ حرمانیم
بر کشتِ امیدِ ما بده باران را