رباعی شمارهٔ ۱۵

برداشت: مسبحه (تسبیح) ملک به عشق و زیبایی‌های رضوان (بهشت) و کیفرهای دوزخ برای بدکاران، در مقابل پاداش‌ها و نعمت‌های بهشت برای نیکان رمز و راز هستی است.

برداشت: این بیت به نوعی بیانگر ارزش و مقام والای افرادی است که در زندگی انسان تأثیرگذارند. در آن به زیبایی و شکوه لباس و زندگی شاهان و فرمانروایان اشاره می‌شود و در عین حال، هم‌چنین به عشق و محبوبی اشاره دارد که تمام زندگی و جان انسان را شکل می‌دهد. به طور کلی، این شعر به تضاد بین ظواهر مادی و ارزش‌های معنوی می‌پردازد و در نهایت اهمیت عشق واقعی را به نمایش می‌گذارد.