گر بر درِ دیر مینشانی ما را
گر در رهِ کعبه میدوانی ما را
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به دو مکان مقدس اشاره میکند: دیر و کعبه. او میگوید اگر ما را در دیر (مکان عبادت غیر محمدی) بگذاری یا در مسیر کعبه (مکان عبادت اسلامی) برانی، اینها همه بخشی از وجود ما هستند. اما خوشا به حال کسی که از خویشتن رها شود و به دیار حقیقت دست یابد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
اینها همگی لازمهٔ هستی ماست
خوش آن که ز خویش وارهانی ما را