شمارهٔ ۷۲

این بیت اشاره به این دارد که پس از مرگ کسی، دیگران به قبر او توجهی نمی‌کنند و دلیل آن این است که او در زندگی برای کسی اهمیتی نداشته است. به نوعی، یادآور این است که اگر در زندگی تاثیرگذار نباشیم، پس از مرگ هم فراموش خواهیم شد.