صائب ز فکرهای گلوسوز من نماند
جا در بیاض گردن خوبان روزگار
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به احساسات و اندیشههای عمیق خود اشاره میکند و از نماندن آثار این افکار در ذهنش سخن میگوید. او همچنین به زیباییهای دنیای اطراف و افراد زیبا در زمان خود اشاره دارد. به طور کلی، شاعر در جستجوی معنا و زیبایی در دنیای خود است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.