شمارهٔ ۳۷

در این بیت، شاعر از بلبل می‌خواهد که به آرامی و زیبایی بخواند، تا رنگ‌های گل در نسیم بهار زنده شوند. این شعر به حس زیبایی و لطافت بهاری اشاره دارد.